ओळखलत का सर मला? पावसात आला कोणी,
कपडे होते कर्दमलेले ... केसांवरती पाणी.

क्षणभर बसला.. नंतर हसला.. बोलला वरती पाहून,
गंगामाई पाहुनी आली.. गेली घरट्यात राहून.

माहेरवाशीण पोरीसारखी चार भिंतीत राहिली,
मोकळ्या हाती जाईल कशी बायको मात्र वाचली.

भिंत खचली.. चूल विझली.. होते नव्हते गेले,
प्रसाद म्हणून पापण्यांमध्ये पाणी तेवढे ठेवले.

कार्भारीनीला घेऊन संगे सर आता लढतो आहे,
पडकी भिंत बांधतो आहे.. चिखल गाळ काढतो आहे.

खिशाकडे हात जाताच हसत हसत उठला,
पैसे नको सर जरा एकटेपणा वाटला.

मोडून पडला संसार तरी मोडला नाही कणा,
पाठीवरती हात ठेवून नुसतं लढ म्हणा.

my frndzzzzzzz....................

my snaps with suhas gopinath

दोन फुलपाखरे प्रेमात पडली होती. ..

दोन फुलपाखरे प्रेमात पडली होती. ..एके
दिवशी ते लपा-छपि खेळत होते,
खेळताना .......
मुलगा फुलपाखरू :- चल एक छोटासा नवीन
खेळ आपल्या दोघांच्यात ....
मुलगी फुलपाखरू :- हो चालेल !!
मुलगा फुलपाखरू :- आपल्या दोघांमध्ये,
सकाळी सकाळी ह्या समोरच्या फुला मध्ये
जो सर्वात प्रथम बसलेला असेल
तो दुसऱ्या पेक्षा जास्त प्रेम करतो ....
मुलगी फुलपाखरू :- हो चालेल !!
दुसऱ्या दिवशी सकाळी सकाळी,
मुलगा फुलपाखरू त्या फुलाच्या जवळ येऊन
उभा राहिला आणि ते फुल उमलण्याची वाट
पाहू लागला जेणेकरून
तो तिच्या आधी त्या फुलामध्ये बसेल
आणि तिला दाखवून देईल कि त्याचे
तिच्यावर खूप खूप प्रेम आहे ....
थोड्याच वेळात फुल उमलले ...... .. पाहतो तर
काय ????????????
.
.
.
.
.
.
.
.
ती मुलगी फुलपाखरू
त्या उमलेल्या फुला मध्ये मरून
पडली होती .... .... कारण, रात्रभर
ती त्या फुला मधेच राहिली होती फक्त
ह्या वेड्या अपेक्षेने कि सकाळ होताच
आणि ते फुल उमलताच
ती त्या मुलगा फुलपाखरू कडे आनंदाने झेप
घेईल आणि त्याला दाखवून देईल
कि ती त्याच्यावर जीवापाड प्रेम करते
ते ...... ....
आणि खरेच तिचे प्रेम जीवापाडच होते .....
नाहीका

तू निघून गेल्याचं दु:ख नाही.,
तुझ्यावर प्रेम केल्याचं सुख आहे..!!
तुझ्याविना जगणं असह्य आहे., पण इतरांसाठी जगणं कर्तव्य आहे.!!
खुप काहि सांगायचं होतं तुला पण मनातलं मनातच राहून गेलं...
सुखाचं घरटं बांधण्याआधीच
पाखरु रानातलं उडून गेलं!